Φημισμένος μαέστρος του Θεάτρου Μπολσόι κα της Φιλαρμονικής της Μόσχας πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση, δοξασμένος πιανίστας σε Ευρώπη και Αμερική στα τελευταία 25 χρόνια της ηθελημένης εξορίας του, ο Σέργιος Βασίλιεβιτς ποθούσε να μείνει στην ιστορία με μία και μόνη ιδιότητα: αυτή του συνθέτη. Η νομενκλατούρα της «σοβαρής» μουσικής στον 20ό αιώνα τον αντιμετώπισε με ένα συγκαταβατικό χαμόγελο και μπόλικη περιφρόνηση: τι δουλειά είχαν αλήθεια «μερικές σελίδες καθυστερημένου ρομαντισμού» μέσα στο ριζοσπαστικό γίγνεσθαι της σύγχρονης μουσικής; Ογδόντα και κάτι χρόνια μετά το θάνατό του, η μουσική του όχι μόνο είναι πάντα εδώ, αλλά έχει πλέον κερδίσει την καθολική εκτίμηση (και φυσικά την αγάπη του κοινού), χάρη στην εκφραστική αμεσότητα και τη σπάνια συνθετική τεχνική, στοιχεία που αναδεικνύουν τη στόφα του αληθινού δημιουργού. Μέσα από ένα πλούτο συνθέσεων για τη σκηνή, για ορχήστρα και μικρότερα σύνολα, για σόλο φωνή ή χορωδία, ξεχωρίζουν αναμφίβολα οι διάσημες συνθέσεις για πιάνο σόλο ή με συνοδεία ορχήστρας. Μια γραφή παλλόμενη, ιδιωματική, εξαίρετα προσαρμοσμένη στις τεχνικές προδιαγραφές του πιάνου προκαλεί τον ερμηνευτή να ξεπεράσει τα όρια της δεξιοτεχνίας και της ερμηνευτικής του γκάμας – δεν είναι άλλωστε τυχαίο που ο συνθέτης-πιανίστας έγινε θρύλος χάρη ακριβώς στην ατσάλινη τεχνική και τις μύριες αποχρώσεις του τουσέ του.
Το πρώτο ρεσιτάλ του κύκλου γύρω από το πιανιστικό έργο του Ραχμάνινοφ έχει στο επίκεντρο το τελευταίο μεγάλο σολιστικό έργο του συνθέτη: τις Παραλλαγές πάνω σ’ ένα θέμα του Κορέλλι, έργο 42 (1931). Σύνθεση της ώριμης περιόδου, πυκνή, γεμάτη σκοτεινό λυρισμό, μοιάζει σαν πνευματική διαθήκη που περικλείει γνώριμα στοιχεία από παλιά, ενώ ταυτόχρονα δείχνει προς το μέλλον. Απόλυτα ταιριαστός ερμηνευτής ο Τίτος Γουβέλης, κορυφαίος εκπρόσωπος της ελληνικής πιανιστικής σχολής, λαμπερός δεξιοτέχνης και συνάμα ένας αληθινός καλλιτέχνης που αναζητά με πάθος και επιμονή την κρυμμένη διάσταση της μουσικής ερμηνείας.
ΜΕ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΝ ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ
Σε επόμενες συναυλίες θα ακουστούν η 2η Σονάτα, τα Πρελούδια και οι Σπουδές – Εικόνες, έργα ορόσημα, ερμηνευμένα από κορυφαίους σολίστ όπως ο Βασίλης Τσαμπρόπουλος (9.12), η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου (11.2). Κοντά σε αυτά, μια μικρή έκπληξη: η σπάνια παιζόμενη 1η Σονάτα σε ρε ελάσσονα από την Αλεξία Μουζά (26.2). Ο κύκλος ολοκληρώνεται με τα 4 Κοντσέρτα για πιάνο και τη Ραψωδία Παγκανίνι σε δύο back-to-back συναυλίες (31.3 και 1.4) με σολίστ τον Ντένις Κοζούχιν, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και τον Κορνήλιο Μιχαηλίδη στο πόντιουμ.
