Ένας μυστηριώδης βράχος που λαμπυρίζει σαν τεράστια φεγγαρόπετρα δεσπόζει στη σκηνή. Νερό πλημμυρίζει το χώρο, μεταμορφώνοντάς τον σε ένα φυσικό τοπίο όπου οι χορευτές τρέχουν, στροβιλίζονται, βουτούν από το βράχο, γλιστρούν πάνω στη σκηνή μετά από παράτολμες πτώσεις. Βήματα και χειρονομίες ελευθερώνονται από τη βαρύτητα της μελαγχολίας. Μέσα από μια φαινομενικά ανέμελη κίνηση, έρχονται αντιμέτωποι με τις πρωτόγονες δυνάμεις που ορίζουν τη ζωή του ανθρώπου. Στην Πανσέληνο, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2006, η Πίνα Μπάους, με τη χαρακτηριστική ποιητική της γλώσσα, δημιουργεί μια από τις πιο εμβληματικές αφηγήσεις στην ιστορία του χοροθεάτρου, όπου ο έρωτας, ο πόθος, η τρυφερότητα και η σύγκρουση ανάμεσα στα δύο φύλα συνυπάρχουν σε μια αδιάκοπη εναλλαγή έντασης και λυρισμού.
Η μουσική της παράστασης, από τον Τομ Γουέιτς και την Κατ Πάουερ έως τον Ρενέ Ωμπρύ και το Κουαρτέτο Μπαλανέσκου, αποκαλύπτει έναν εκλεκτικό ηχητικό κόσμο που συνδυάζει τη σύγχρονη λόγια μουσική, τη ροκ, τις μουσικές του κόσμου και το τραγούδι. Είκοσι χρόνια μετά την πρεμιέρα της, η Πανσέληνος παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα και πολυταξιδεμένα έργα του Χοροθεάτρου του Βούπερταλ, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική δύναμη του οράματος της Πίνα Μπάους.
ΧΟΡΗΓΟΣ
