ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ;
Με αφορμή τη συναυλία της Ορχήστρας του Κλήβελαντ
Παρασκευή 9.10.2026
Γιατί η ορχήστρα κουρδίζει με το λα του όμποε; Ποιος καθορίζει πού θα καθίσουν τα όργανα και γιατί η διάταξη μπορεί να αλλάζει από αίθουσα σε αίθουσα ή από έργο σε έργο; Πώς επηρεάζει η ακουστική όχι μόνο αυτό που ακούει το κοινό, αλλά και αυτό που ακούν μεταξύ τους οι ίδιοι οι μουσικοί; Ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του μαέστρου; Πότε χειροκροτούμε σε μια συναυλία; Με αφετηρία τη φημισμένη Ορχήστρα του Κλήβελαντ και τα έργα των Λιστ, Μαρτινού και Μπραμς που θα παρουσιάσει, ανακαλύπτουμε τον αθέατο μηχανισμό που κινεί τα νήματα μιας μεγάλης συμφωνικής ορχήστρας: από τη μουσική προετοιμασία και το κούρδισμα έως τη θέση των οργάνων, την αισθητική του ήχου και την ερμηνευτική παράδοση.
ΔΥΟ ΣΟΛΙΣΤ, ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ
Με αφορμή το ρεσιτάλ Janine Jansen – Denis Kozhukhin
Πέμπτη 15.10.2026
Ποιος οδηγεί και ποιος ακολουθεί όταν στη σκηνή βρίσκονται μόνο δύο μουσικοί; Πώς συμφωνούν για το χρόνο μιας φράσης, μια ανάσα ή μια ξαφνική αλλαγή δυναμικής χωρίς να ανταλλάξουν ούτε μία λέξη την ώρα της συναυλίας; Με αφετηρία το ρεσιτάλ για βιολί και πιάνο της Ζανίν Γιάνσεν και του Ντένις Κοζούχιν με έργα Μπετόβεν και Προκόφιεφ, μιλάμε για την τέχνη της συνύπαρξης στη μουσική δωματίου: το βιολί μπορεί τη μια στιγμή να πρωταγωνιστεί και την επόμενη να συνοδεύει· το πιάνο να παίρνει άλλοτε το ρόλο της ορχήστρας και άλλοτε αυτόν ενός διακριτικού συνομιλητή. Ένας κοινός κόσμος αναδύεται μέσα από ένα συνεχές παιχνίδι που βασίζεται στην πρωτοβουλία και την ανταπόκριση.
ΟΤΑΝ Η ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΤΖΑΖ
Με αφορμή τη συναυλία «Ο Alain Lefèvre παίζει Γκέρσουιν»
Πέμπτη 22.10.2026
Μπορεί μια συμφωνική ορχήστρα να παίζει σουίνγκ; Τι συμβαίνει όταν ένας κόσμος που βασίζεται στην παρτιτούρα συναντά μια μουσική παράδοση όπου ο ρυθμός, η ελευθερία και ο αυτοσχεδιασμός έχουν κεντρικό ρόλο; Με αφετηρία τη συναυλία του κορυφαίου γαλλοκαναδού πιανίστα Αλαίν Λεφέβρ, περπατάμε στις πιο διάσημες λεωφόρους της αμερικανικής μουσικής: από την αξεπέραστη Γαλάζια ραψωδία και το Κοντσέρτο σε φα του Γκέρσουιν έως τους Συμφωνικούς Χορούς από το West Side Story του Μπέρνσταϊν, οι ήχοι της πόλης και η τζαζ κατακλύζουν τις αίθουσες συναυλιών, και η κλασική μουσική γίνεται μέρος της ποπ κουλτούρας της εποχής της.
ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ vs ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Με αφορμή τη συναυλία της Συμφωνικής Ορχήστρας της Βιέννης με σολίστ τον Mao Fujita
Πέμπτη 19.11.2026
Η συναυλία της Συμφωνικής Ορχήστρας της Βιέννης με τον Πετρ Ποπέλκα και τον Μάο Φουτζίτα προσφέρει ένα ιδανικό πεδίο ακρόασης για δύο από τις σημαντικότερες μορφές της κλασικής μουσικής: στο Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 21 του Μότσαρτ, πιάνο και ορχήστρα ανταλλάσσουν πρωτοβουλίες σε ένα διαρκή διάλογο· στην Πέμπτη Συμφωνία του Μάλερ η ορχήστρα διαγράφει μια συγκλονιστική δραματική πορεία, από το πένθιμο εμβατήριο της αρχής έως το θριαμβευτικό φινάλε. Με αφετηρία αυτούς τους δύο κόσμους μουσικής αφήγησης, παρακολουθούμε την ιστορική διαδρομή του κοντσέρτου, από το κοντσέρτο γκρόσο του μπαρόκ έως τις τολμηρές ανατροπές του Μπετόβεν, και της Συμφωνίας, από την επανάσταση της Σχολής του Μάνχαϊμ έως το ρομαντισμό.
Η ΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Με αφορμή την οπερέτα Candide του Leonard Bernstein με την Καμεράτα Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής
Πέμπτη 3.12.2026
Τι συμβαίνει όταν μια κωμική οπερέτα αποφασίζει να μιλήσει για τον πόλεμο, την κοινωνική ανισότητα και την κατάχρηση εξουσίας; Με αφετηρία τον Καντίντ του Λέοναρντ Μπέρνσταϊν, παρακολουθούμε πώς η σάτιρα του Βολταίρου για την αφελή αισιοδοξία του 18ου αιώνα μεταφέρεται στην Αμερική του μακαρθισμού και γίνεται πολιτικά επίκαιρη προβάλλοντας το γέλιο ως τρόπο αντίστασης. Οπερέτα, μπελκάντο, τζαζ, βαλς, τάνγκο και καμπαρέ συνυπάρχουν σε μια παρτιτούρα που μας διασκεδάζει και μας προκαλεί να αναρωτηθούμε πώς μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο μας «τον καλύτερο δυνατό», ακόμα και όταν γύρω μας όλα καταρρέουν
