Στον κύκλο τεσσάρων τραγουδιών για βαθύφωνο και πιάνο Τραγούδια και Χοροί θανάτου, ο σπουδαίος ρώσος μουσουργός Μοντέστ Μούσοργκσκι μιλά για τους τραγικούς, πρόωρους θανάτους της εποχής του, όπως ο χαμός ενός μικρού παιδιού, ενός έφηβου κοριτσιού ή τις συμφορές του πολέμου. Το 1969, ο Σοστακόβιτς βιώνει πια τη φθορά του χρόνου και ανατρέχει σε αυτό το έργο που ο ίδιος είχε ενορχηστρώσει λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1962. Ο Σοβιετικός μοιάζει να πιάνει το νήμα εκεί που το άφησε ο συμπατριώτης του, κοντά έναν αιώνα νωρίτερα. Η 14η Συμφωνία–ενορχηστρωμένη απέριττα μόνο για ορχήστρα εγχόρδων και κρουστά που συνομιλούν με βαθύφωνο και υψίφωνο– δεν είναι μια συνηθισμένη συμφωνία: έντεκα τραγούδια για τον αδόκητο θάνατο σε ποίηση των Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Γκυγιώμ Απολλιναίρ, Ράινερ Μαρία Ρίλκε και Βίλχελμ Κύχελμπεκερ συνθέτουν τη σκοτεινή, αμείλικτη ατμόσφαιρα του έργου. Το έργο θα ακουστεί στην εκδοχή του συνθέτη για πιάνο, φωνές και κρουστά με τη συμμετοχή του Αλέξανδρου Σταυρακάκη, νικητή στον Διεθνή Διαγωνισμό Τσαϊκόφσκι το 2019 και με ήδη πλούσια διεθνή καριέρα. Φυσικά, η μεγάλη έκπληξη ακούει στο όνομα Βικτόρια Ποστνίκοβα: μια μεγάλη κυρία του πιάνου, σε μια από τις σποραδικές πλέον εμφανίσεις της, φέρνει μαζί της όλη την παράδοση της ρωσικής και σοβιετικής σχολής, σε μια ερμηνεία που ενθουσίασε, μόλις λίγους μήνες πριν, στο Διεθνές Φεστιβάλ του Βερμπιέ.
Θα υπάρχουν υπέρτιτλοι στα ελληνικά
