Μουσική δωματίου του Σοστακόβιτς Ι

Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων, το 2025, από τον θάνατο του Dmitri Shostakovich (1906 – 1975), το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αφιερώνει δύο βραδιές στη μουσική δωματίου του σπουδαίου συνθέτη του 20ού αιώνα, με τη συμμετοχή εκλεκτών μουσικών που έχουν μακρά σχέση με το έργο του.
Στην πρώτη συναυλία, η οποία πραγματοποιείται την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου στις 8:30 μ.μ. στην Αίθουσα Δημητρης Μητρόπουλος, πέντε καταξιωμένοι σολίστ, ο πιανίστας Michael Walker (Μάικλ Γουώκερ), οι βιολονίστες Ανδρέας Παπανικολάου και Βασίλης Σούκας, η βιολίστα Ενκέλα Κοκολάνη και ο τσελίστας Άγγελος Λιακάκης επιχειρούν να αναδείξουν λιγότερο γνωστές πτυχές της πολυσχιδούς συνθετικής προσωπικότητας του Shostakovich, ερμηνεύοντας το Τρίο με πιάνο αρ. 1 σε ντο ελάσσονα, τη Σονάτα για βιολοντσέλο και πιάνο σε ρε ελάσσονα και το Κουαρτέτο εγχόρδων αρ. 10 σε λα ύφεση μείζονα.
Περισσότερο από κάθε άλλο σύγχρονο ομότεχνό του, ο ιδιοφυής σοβιετικός μουσουργός εξέφρασε μέσα από το έργο του με ανάγλυφο τρόπο –και ευρύτατη απήχηση– τόσο την ταραγμένη εποχή στην οποία έζησε, όσο και τις προσωπικές του αρχετυπικές αλήθειες. Το βάθος της μουσικής του σκέψης και η ειλικρίνεια της συνθετικής του γλώσσας διαφαίνονται ήδη από το πρωτόλειο, νεανικό του Τρίο με πιάνο αρ. 1. Έντεκα χρόνια αργότερα, στη Σονάτα για βιολοντσέλο και πιάνο, αναπτύσσει μια χειμαρρώδη ρητορική που συγκλονίζει. Αλλά δεν σταματά εκεί· στο μεταγενέστερο Κουαρτέτο εγχόρδων αρ. 10 ο ίδιος συνθέτης, έχοντας πλέον αγγίξει την ωριμότητα, γίνεται αφοπλιστικά αφαιρετικός, καθώς μεταχειρίζεται τον ήχο και τη σιωπή ως στοιχεία ισότιμα, μιλώντας με απλό και εύληπτο τρόπο για αισθήσεις και νοήματα βαθιά χαραγμένα στο συλλογικό ασυνείδητο.